Het was tien oktober, twee uur ’s nachts. Eindelijk zouden we gaan. Wij, die al weken alleen nog maar “we gaan naar Rome!!!!” konden zeggen. Een beetje slaperig, maar vooral heel enthousiast stonden we (in de kou) met onze ouders voor de bus te wachten tot we vertrokken. En voor we het wisten, een paar uur later, zaten we in het snikhete (30° Celsius!) ROME. Natuurlijk hadden we toen al heel wat beleefd. We stonden eerst op het verkeerde vliegveld in Brussel, en toen we eenmaal op het goede stonden hadden veel mensen meer dan de gewenste vijftien kilo bagage mee. Dat werd koffers open en samen delen. In het (gammele, kleine, volle) vliegtuig zagen we de zon opkomen. Maar de dag begon pas echt toen we voor Hotel Villa Rosa stonden en onze koffers er neer konden ploffen. Behalve Saskia, omdat haar koffer in Brussel was blijven steken (gelukkig werd deze de volgende dag alsnog in Rome afgeleverd).
De dag begon goed met een tochtje naar het Colosseum, waardoor we meteen het Italiaanse OV leerden kennen. De bus/trein/tram/metro kan namelijk altijd voller! Bovendien telt elke meter voor de chauffeur, die daarom zo snel mogelijk optrekt en weer remt, door rood rijdt en zo dicht mogelijk bij de voorgaande auto bumperkleeft. Maar dit alles was het waard, om het prachtige Colosseum te bekijken. Zo bracht ook Alfred, een vijvereend, die met bijna iedereen op de foto is geweest, een bezoek aan het Colosseum. En had Thijs weer een foto voor zijn verzameling, bestaande uit foto’s van alle bekende plekken die Alfred bezocht heeft, Parijs, Berlijn en nu Rome! Verder zagen we Circus Maximus, Forum Boarium, Tibereiland (inclusief onze eerste kennismaking met echt Italiaans ijs) en het theater van Marcellus. ’s Avonds aten we in een restaurant waar de rest van de week ook met de tram heen zouden gaan om te avondeten. Een goed begin dus van een hele week in het prachtige Rome.
Dag twee was het spectaculairst en liet zien dat ‘elke romereis weer anders is’. ’s Ochtends gingen we naar het Vittoriano, Santa Maria Ara Coeli (een schitterende kerk waar we een prachtige bruiloft meemaakten), het Capitool en de Capitolijnse musea (met daarnaast het lunchparkje, waar iedereen zijn ’s ochtends zelf gekochte broodje opat). ’s Middags probeerden we naar de Santa Maria Maggiore te lopen, totdat we terecht kwamen in een enorme demonstratie van communisten. Met vlaggen, muziek, leuzen en al liep dit al zeker een paar kilometer lang, en daar moesten wij tegenin… Uiteindelijk kwamen we toch bij de kerk aan, waar ze net op het punt stonden om iemand heilig te verklaren. Het was een non uit Zwitserland, en zij had dus minstens twee wonderen verricht. Er waren dus allemaal hooggeplaatste kerkleiders aanwezig (helaas niet de paus). Toen we na een tijdje uit de kerk kwamen was de demonstratie nog steeds in volle gang!
Vervolgens bezochten we nog de drielagenkerk (San Clemente) en de San Pietro in Vincoli (in de ketens) en ’s avond maakten we de fonteinenwandeling. Zo zagen we de Trevifontein en de Spaanse Trappen (leuk voor het uitgaan en inclusief belangstellende Italianen!).
Op dag drie gingen we met de metro naar de Sint Paulus buiten de Muren (een mooie basiliek) en reden daarna door naar Ostia. Dit is een verlaten, maar goed bewaard gebleven havenstadje. We mochten zelfstandig naar het hotel terug, maar dat was heel gedoe (de goede metro vinden op een Italiaans station is ook niet het makkelijkst). Gelukkig bestaan er wel Italianen die Engels verstaan en ons konden uitleggen welke bus we dan wel moesten nemen nadat we drie keer fout gingen. Die avond mochten we voor het eerst uit, wat voor velen resulteerde in een avondje Spaanse Trappen of Trevifontein. De vrijwillige wandeling was echter ook een groot succes. We hebben namelijk de leukste verhalen over de leraressen gehoord en veel van hun ongeziene kanten ontdekt. Bovendien aten wij als eerste ijs bij de beste ijssalon in Rome: Giolitti.
De vierde dag (maandag alweer) bezochten we ’s ochtends zo’n beetje alle fora die in Rome te vinden zijn. ’s Middags zagen we de S. Maria sopra Minerva (en daarbij het olifantje van Bernini), het Pantheon en de San Ignazio. Dit was voor ons de mooiste kerk, omdat er op het plafond een prachtig trompe l’oeil geschilderd is, waardoor het leek alsof deze heel hoog was. Via de S. Luigi de’ Francesi (met een mooi schilderij van Caravaggio) kwamen we aan op het Piazza Navona, waar het vooral ’s avonds erg gezellig was. Hier waren veel kunstenaars en veel jongeren uit heel Nederland die ook voor een week met school naar Rome gingen. (Helaas stond de grootste fontein in de steigers).
14 oktober was de dag van het Vaticaan. Eerst gingen we naar de Sint Pieter, waar we na een uur in de rij staan en een uitgebreide controle eindelijk in mochten. Het was heel bijzonder om in zo’n grote en erg mooie kathedraal te zijn met prachtige mozaïeken schilderijen en het beroemde beeld van Petrus, waarvan mensen geloven dat als je zijn voet aanraakt dat voorspoed en beterschap brengt, deze was dan ook helemaal afgesleten. Vervolgens gingen we naar de Vaticaanse Musea, waar we allerlei beroemde (en minder beroemde) beelden en schilderijen hebben gezien, inclusief de uitleg van de leraressen die overal iets van af wisten en ons met vol enthousiasme vertelde over de Romeinse kunst. En natuurlijk de Sixtijnse Kapel!
Woensdag (dag 6 alweer) was kerkendag, althans in de ochtend dan. We bezochten 5 verschillende, maar allemaal erg mooie kerken. Daarna gingen we naar een prachtig park: Villa Borghese, waar we gingen lunchen. Hierna mochten en we nog zelf ff rondkijken en zijn we door een van Rome’s duurste winkelstraten heen gelopen. Na de lunch hebben we de Galleria Borghese bezocht, Mevrouw Schaafs favoriete onderdeel. Hier hebben we allerlei soorten kunst gezien, vooral schilderijen en beelden en weer met een boeiende en vooral leerzame uitleg! Bovendien was Manon vandaag jarig, dus na ’s avonds voor de tweede keer gezongen te hebben kregen we in het restaurant pizza met taart toe. Deze dag was ook de dag waarop de leraressen een deel van de avond alleen al bezig zijn geweest iedereen te verbinden, nadat een aantal mensen gevallen waren of niet meer konden lopen en de volgende dag door meelevende klasgenoten ondersteund en gedragen zijn.
En toen waren we alweer toe aan de laatste dag in Rome. ’s Ochtends eerst snel alle koffers inpakken, wat voor sommigen een hele klus was. Hierna bezochten we nog de Engelenburcht, met een prachtige uitzicht en een cadeautje van de leraressen, waarbij over ieder zijn leuke bijdragen/herinnering tijdens deze week werd genoemd. De een zorgde voor een goede sfeer, de ander was vergeten door de groep bij het hotel en de volgende had een medeleerling met een zere voet gedragen. S. Maria del Popolo, het Mausoleum van Augustus en de Ara Pacis. ’s Middags waren we wel vrij, waarin de meeste hebben genoten van hun laatste heerlijke Italiaanse pizza. Teruggekeerd in het hotel werden alle koffers weer in bus geladen en gingen we op weg naar het vliegveld. Met vertraging van een half uur zaten we om half 10 met z’n alle weer in het vliegtuig op weg naar Nederland. Aangekomen op Schiphol en net van plan met de bus te vertrekken, bleek dat de buschauffeur verplicht 3 kwartier pauze moest houden. Dus gingen we maar een film in de bus kijken, waarvan niemand uiteindelijke het einde nog heeft gezien, want na een half uur lag iedereen al diep in slaap. Om half 4 ’s nachts kwamen we toen aan op Bussum-Zuid en zag iedereen zijn nieuwsgierige ouders weer. Na afscheid te hebben genomen van iedereen, begon onze herfstvakantie, waarin wij nog vaak hebben teruggedacht aan deze fantastische en onvergetelijke week in het prachtige Rome!!
Nog wat leuke ervaringen:
- De hoeveelheid Nederlanders. Je zag (en hoorde) overal andere klassen die op Romereis waren: uit Leeuwarden, Leiden, Den Haag, Amsterdam, Rotterdam, Hilversum (Gemeentelijk Gymnasium), en zelfs het Vitus was vertegenwoordigd. Het was zo erg dat zelfs toen we ongeveer het kleinst mogelijke kerkje instapten, er daar al een klas andere Nederlanders zat.
- Italianen eten dus niet alleen pizza en pasta. We aten iedere dag in hetzelfde restaurant, en daar hadden ze ook andere dingen (hoewel het soms niet helemaal duidelijk was wat er nou eigenlijk op je bord lag…)
- Alles is in Italië zoet. Van de croissantjes (met vanillesuiker erop) tot een ogenschijnlijk normaal flesje Fanta.
- Waar wij in het OV pas aan uitstappen denken als het desbetreffende vervoermiddel stopt, wurmen de Italianen zich een halte van tevoren naar de deur.
Groetjes aan Alfred en nogmaals dank aan onze geweldige leraressen (mevrouw Schaaf, mevrouw Greefhorst en mevrouw Clowting).
